De drukker zelf kwam vandaag de boeken brengen: een tiental gedichten en miniaturen, met de hand gezet en gedrukt op de pers van De Uitvreter (Kees Thomassen), in een oplage van minder dan 100 exemplaren. Een paar mazzelaars vinden hem dit jaar onder de kerstboom. Voor jullie zet ik er hieronder vast ééntje neer:

 

OF IK ONS MIS? Ik heb het niet zo op dat soort vragen. Het is al druk genoeg met alles wat er is om uit te moeten leggen wat ik mis. De stad bijvoorbeeld. Veel te vol. Ik kan geen voet verzetten of er staat al iemand anders op het stukje straat waar ik naartoe wou. Sinds je weg bent vecht ik me alle dagen door de massa heen. Soms, als ik moe ben, drijf ik achterover op die stroom van vlees naar plaatsen waar ik niet wil zijn. Ik mis dat ik een ander was door jou, een beter iemand die ik niet herken, een man die zijn spiegelbeeld aan durft te kijken en geen gedichten schrijft om van het ene moment naar het andere te komen. Een man die niet zwetend ontwaakt uit dromen en geen flessen onder zijn bed bewaart. Een man met betere manieren, die geen misbruik maakt van welke situatie dan ook. Een man die wordt gezien. Een man die niets mist, ons niets, omdat er nu van alles zoveel te veel is; slagregens, borsten op TV, webloggers, hamburgerketens, cocktails, oranjeweken, prijzenbeukers, inboedelwaardemeters.