In 1824 hobbelt een kleine stoet reiskoetsen van het Koninklijk paleis te Brussel via de Duitse vorstendommen door polen naar het hof van tsaar Alexander I te Sint-Petersburg.

In de koetsen zitten kroonprins Willem van Oranje (de latere koning Willem II) en diens gemalin de Russische Tsarendochter Anna Pavlovna met hun gevolg.

Een der hofdames is de jonge Marie Cornélie gravin van Wassenaer Obdam die, zonder dat men het weet, een uitvoerig dagboek schrijft. Ze schetst daarin herbergen vol wandluizen, wolven die de paarden bedreigen maar ook de rijke ontvangst aan het hof te Weimar. In Sint-Petersburg, waar ze ruim tien maanden blijven, geeft Cornélie een levendige beschrijving van het door protocollen beheerste hofleven, haar ontmoetingen met vorsten, schrijvers, componisten, de pracht van de Russisch-orthodoxe ceremoniën, het bittere lot van horigen en het lege, luxe bestaan van hofdames die op roetsjbanen trachten het monotone leven in het Winterpaleis te doorbreken.

Cornélies dagboek bleek door graaf Alfred zu Solms Sonnenwalde op Kasteel weldam bewaard te worden.

 

Thera Coppens schreef het levensverhaal van de puissant rijke Cornélie, dat zich afspeelt in een grillig tijdperk: ze wordt geboren ten tijde van de Bataafse republiek, groeit op onder Lodewijk napoleon, ziet keizer Napoleon over het Voorhout schrijden en wordt tenslotte trouw onderdaan van koning Willem I en II van Oranje.