Na gisteren Cimes de Waimes gereden te hebben ben ik in België gebleven. Gekampeerd bij het CCR, dat naast de vele slaapplaatsen ook kampeervelden beschikbaar heeft. Iets om te onthouden want het CCR ligt in Remouchamps en kijkt bijna uit op “La Redoute”. Een prachtige uitvalbasis dus voor allerlei tochten in de Noord-Ardennen. Wij - nog steeds Wouter, Menso en ik - vertrekken vroeg; we willen op tijd in Spa zijn voor het ontbijt dat hoort bij de Expert
 
training van MTB-school. We hebben nog een deelnemer: Githa, redactie- assistent van het blad Fiets, is gisterenavond aangekomen en doet mee met de training.
 
Op de afgesproken locatie staat Rob ons al op te wachten. Hij heeft ook nog eens voor test fietsen gezorgd! Voor ons allen zijn er MTB’s van het merk “Tuner”. Voor mij zelfs een 29-er. Als ik bij de voor mij bestemde fiets sta is hij wel erg groot. Rob beaamt dat en geeft aan dat deze fiets voor iemand is die 2 meter 10 is en een dikke 100 kilo weegt. Met het zadel in de laagste stand gaat het best en ik moet meteen voor het ontbijt aan de bak om de nog volledig nieuwe remschijven in te remmen (heuvel op en heuvel al remmend weer af). Als de groep compleet is schuiven we aan het ontbijt. Wat een luxe is dit, leuk met de deelnemers kennismaken. Rob spreekt samen met mede-instructeur Piet de dag door en geeft wat tips vooraf. Met volle maag gaan we daarna aan de bak met oefening één.
 
Rondjes rijden is het eerste wat we doen. Steeds kleiner en vooral rustig en scherp. Iedereen krijgt persoonlijke aanwijzingen voor zijn of haar manier van rijden. Daarna het bos in en bij een bijna simpele heuvel gaan we aan de gang met de basisbegrippen, stijgen / klimmen, dalen, remmen, afstappen en nood-afstappen. Leuke oefeningen om te doen en Rob en Piet hebben voor iedereen weer persoonlijke aandacht. Githa, die nog nooit heeft gemountainbiked, doet onbekommerd mee. Piet en Rob mengen dus de aanwijzingen voor de verschillende niveaus gewoon door elkaar. De groep bestond naast de al genoemde mensen ook uit Erwin, vrijetijds mountainbiker net als wij; Mirre, wedstrijdrijdster crosscountry en marathon en Nard, haar trainer van het Dirty Pages team. Leuk is dat deze deelnemers allen voor hun techniekniveau toepasselijke aanwijzingen kregen.
 
Naast de heuvel-oefeningen kwamen natuurlijk de onvermijdelijke boomstammen en grote stenen, maar ook het begin van de wheelie. Hierna was het tijd om een stuk het bos in te gaan. We reden langs een prachtig pad naast de beek omhoog naar het stukje bos waar we verder gingen oefenen. Het terrein had ontzettend veel mogelijkheden, van moeilijk tot makkelijk. Het eerste wat we moesten doen was het nood-afstappen in de praktijk toe passen. Rob ging onderaan een zeer steile helling bij een beek staan en wij moesten één voor één naar beneden rijden om net voor hem tot stilstand te komen en achterwaarts af te stappen. Leuk om te zien dat met kleine aanwijzingen alle deelnemers steeds meer durven. Het nemen van kleine drops en het rijden langs richels was het volgende onderdeel. Hierna kwamen nog veel meer technische stukjes. Gelukkig gingen we rond een uur of één eerst weer naar het startpunt om te lunchen, want ik had mijn hoofd al vol met allerlei aanwijzingen. Genoeg om rustig over na te denken en om te bespreken met de andere deelnemers tijdens de warme lunch. Wat een luxe, zo midden in de training een heerlijke maaltijd!
 
Na de lunch weer terug door het bos naar de trainingsplaats. Nu kwamen echt flink moeilijke oefeningen, die mij niet altijd evengoed af gingen. Vooral de zigzag afdaling die heel steil en krap was wilde maar niet lukken. Ik kreeg de steile bochten niet mooi voor elkaar. Het lukte bij onze groep drie deelnemers wel.
 
Na al deze oefeningen was het tijd om een stuk door het bos te rijden en wat we geleerd hadden toe te passen. Leuk was hierbij dat Githa gewoon mee reed, echt geweldig als je bedenkt dat zij het mountainbiken vandaag pas geleerd had. Het gebied waar we doorheen reden was schitterend. Ik snap goed dat Rob hier zijn trainingen houdt, want er is van alles mogelijk qua moeilijkheidsgraad.
 
Moe maar heel voldaan ploften we om een uur of vijf weer neer op het terras van het startpunt. Onder het genot van een drankje en een chippie werd de dag na besproken en kregen we de velbegeerde MTB-school sokken uitgereikt als diploma voor het deelnemen aan deze training.
 
Alle deelnemers waren vol lof over de geslaagde training. Naast de geweldige aandacht en aanwijzingen van Rob, die deze training organiseert, waren we allen erg te spreken over de inzet en kunde van Piet. Proficiat!
 
Ik kan dan ook een ieder aanraden om deze training een keer te gaan volgen, je leert hier echt enorm veel. Voor mij staat hij volgend jaar weer in mijn agenda!
 
De testfiets
Ik heb echt de hele dag genoten van de testfiets die ik mocht gebruiken. De Turner heeft een heerlijk rustig rijgedrag en is echt geschikt om lange bergtochten te maken. Hij was misschien wat hoog voor mij, voorral de voorbouw, maar wat mij echt geweldig enthousiast maakte waren de 29 inch wielen. Wat een gemak brengen die met zich mee, bij hard remmen en het rijden over obstakels is het verschil met 26 inch meteen te voelen. Wendbaarheid kon ik niet zo goed beoordelen aangezien de fiets echt een maatje te groot was voor mij. Na deze dag staat voor mij vast: mijn volgende nieuwe fiets wordt een 29-er!
 
Hans
Hans
Wouter
Piet kijkt hoe Menso omhoog rijdt
Githa en Piet
Hans
Hans met de fotograaf die foto’s maak voor de het blad Fiets
Hans
Erwin
Menso
Nard
Groepsfoto: v.l.n.r. Wouter, Menso, Erwin, Mirre, Githa, Hans, Piet en Nard
Hans
Erwin
Menso
Hans
Wouter
Menso
Erwin
Nard
Mirre
Hans
Menso en Piet
Mirre en Piet
Hans
Wouter is neer gestort
22 mei 2009
Website van Hans Jelles
 
 
Get the Flash Player to see this player.
Het CCR