In 1998 kon ik er niet bij zijn, dus was ontzettend verheugd dat het nu nogmaals plaatsvond. 

Camera’s volgeladen, geheugenkaarten geleegd, broodjes en koffie mee en om 6 uur s’ochtends vertrokken richting TT circuit, voor mij en velen met mij het mooiste motorcircuit ter wereld.

Het was een lange en geweldige dag die bol stond van klassieke motorsport.

We hebben met volle teugen genoten van ouderwetse Castrolgeuren en de supergeluiden van MV Agusta, Honda en vele andere beroemde racemachines.

Het was waarschijnlijk de laatste kans om oud coureurs in actie te zien met hun motoren uit een roemrijk verleden. De oudste, onze eigen Piet Knijnenburg is inmiddels 92 jaar maar draaide nog vrolijk zijn rondjes op een BMW. Ook spotte ik Remo Venturi, inmiddels 88, die ik tijdens de Motogiro 2008 heb ontmoet, de oudste Italiaanse held van het rijdersveld en natuurlijk Giacomo Agostini.

Een van de mooiste momenten was de ontmoeting met Ralph Bryans uit Noord Ierland, hij reed in de 60-er jaren voor Honda in de 50 en 125cc klasse, waar hij diverse successen mee behaalde. Nou wil het toeval dat ik zo’n 15 jaar geleden een acrylschilderij van hem heb gemaakt puur omdat het van een mooie actiefoto kwam.

Ander toeval is dat mijn broer jaren terug zijn Honda racer aan een Ier heeft verkocht die een classic racing team leidde. En wie ging daar op rijden...juist, Ralph Bryans!

En de enigste handtekening die ik het bij het programma gekregen boekje wilde hebben was die van hem natuurlijk. Op de foto hiernaast rijdt hij met no.4 op de

Honda CR 93 - 125cc - 2 cylinder productie racer uit 1961.

De rest zijn ook allemaal CR93-ers en de leukste ontmoeting was met Aad Droog, voorheen Droog Motoren uit Barsingerhorn, die na jaren zoeken een CR93 wist te bemachtigen en hier op Assen mocht meerijden.

Ander mooi moment waren de zijspannen, waar mijn oude favoriet Egbert Streuer liet zien dat zijn strijdlust en passie nog steeds niet verdwenen is, echter de hoop dat deze klasse weer internationaal op de GP agenda zal komen is uiterst gering en dat is jammer, want het is de meest spectaculaire tak van het motorracen.

Degene die helaas niet meer aanwezig kon zijn was oud coureur Rob Bron,

een van de leukste coureurs die ik ooit ontmoet heb, hij rust in vrede.

Ik heb nog een mooie foto van hem ergens in het archief, daar ga ik nog eens een schilderij van maken. Kortom een dag om nooit te vergeten!

Links naar de foto’s en filmpjes volgen later...hier alvast een impressie...